ઊર્ધ્વલોક

દેવો મુક્ત નથી. તેઓ અત્યંત દીર્ઘ અને અત્યંત સુખદ જન્મ ભોગવતા જીવો છે, અને પુણ્ય ખૂટતાં બીજાઓની જેમ ફરી સંસારચક્રમાં પડે છે. સ્વર્ગમાં ઊંચાઈ શક્તિ નહીં, વૈરાગ્ય માપે છે.

સૌથી નીચે બાર કલ્પ સ્વર્ગ છે, જ્યાં પદ, ક્રમ અને ઇન્દ્ર હજી છે: સૌધર્મ, ઈશાન, સનત્કુમાર, માહેન્દ્ર, બ્રહ્મલોક, લાન્તક, મહાશુક્ર, સહસ્રાર, આનત, પ્રાણત, આરણ, અચ્યુત. દિગમ્બર ગ્રંથો આમાંથી ચારને બબ્બેમાં વહેંચીને સોળ ગણે છે; જુઓ બાર કે સોળ.

કલ્પોની ઉપર ક્રમ પૂરો થાય છે. નવ ગ્રૈવેયક વિમાનો લોકપુરુષના કંઠે છે, અને તેમની ઉપર પાંચ અનુત્તર, જેમાં સર્વોચ્ચ સર્વાર્થસિદ્ધિ મોક્ષથી કેવળ એક જન્મ દૂર છે. દિગમ્બર ગ્રંથો આ બંનેની વચ્ચે નવ અનુદિશ મૂકે છે; આ નકશો શ્વેતામ્બર ગણનાને અનુસરે છે અને તેમને ગણતો નથી.

બધાની ઉપર Siddhaśilā છે, જે સ્વર્ગ છે જ નહીં.