ત્રણ વાચનાઓ
ત્રણ સભાઓ જેમણે આગમની વાચના કરી એને સ્થિર કર્યું, મહાવીરનાં એકસો સાઠ, આઠસો ત્રીસ અને નવસો એંસી વર્ષ પછી — છેલ્લી એ જેણે એને લખ્યું.
આગમ સ્મૃતિમાં ચાલ્યું, અને ત્રણ વાર સંઘે વાચના અને સ્થિરીકરણ માટે ભેગા થઈ એને સંભાળ્યું. પાટલિપુત્રમાં, મહાવીરનાં લગભગ એકસો સાઠ વર્ષ પછી, સ્થૂલભદ્ર હેઠળ, જ્યારે બાર વર્ષના દુકાળે મુનિઓને વેરવિખેર કર્યા હતા: અગિયાર અંગ સંકલિત થયાં, અને બારમું ન થઈ શક્યું, કારણ કે ભદ્રબાહુ, જે એકલા એને પૂરું જાણતા હતા, દૂર હતા.
મથુરામાં સ્કંદિલ અને વલભીમાં નાગાર્જુન હેઠળ, એ જ વર્ષોમાં — લગભગ 827થી 840 પછી — બે વાચનાઓ એકસાથે સ્થિર થઈ, અને એમના ભેદ આજે પણ હસ્તપ્રતોમાં નોંધાયેલા છે. અને વલભીમાં ફરી, 980 કે 993 પછી, દેવર્દ્ધિ ક્ષમાશ્રમણ હેઠળ: આખું લખાયું, અને મૌખિક યુગ પૂરો થયો. વર્ષ પરંપરાનાં છે; આગમમાં પોતે કોઈ વાચનાની તિથિ નથી.
માપ અને સંખ્યાઓ
| પાટલિપુત્ર | લગભગ 160 મહાવીર પછી · સ્થૂલભદ્ર |
|---|---|
| મથુરા · વલભી | લગભગ 827–840 · સ્કંદિલ · નાગાર્જુન |
| વલભી | 980 કે 993 · દેવર્દ્ધિ · લખાયું |
| તિથિ-નિર્ધારણ | પરંપરા |